Zentangle: een slim marketing concept

Een paar jaar geleden vroeg een kennis van mij die ook kunstenaar is of ik mee wilde doen met zenuari (zentangle januari). Blijkbaar is het een ding en er doen honderden of duizenden mensen aan mee, net als aan inktober (inkt oktober). De overeenkomst tussen beide evenementen is dat je elke dag van de maand een tekening maakt en deze online zet, vergezeld van de juiste hashtag. Het grote verschil is dat in inktober je kunt tekenen wat je maar wil, zolang het met inkt is. Maar in zenuari zijn er vaste ‘tangles’ en voorwaardes aan de vorm en afmetingen van je papier.

Eigenlijk is zentangle simpel gezegd een vel papier vullen met verschillende patronen. Deze patronen kun je zelf bedenken, zoeken op Internet, of uit een boek halen. Ik heb hier in mijn atelier een boek in de kast staan met diverse Japanse motieven. Ik kan de komende jaren wel vooruit.

Binnen de zentangle community worden elke paar weken nieuwe tangles (patronen) gelanceerd en hoe je deze moet tekenen wordt alleen verteld aan de CZT’s. Dit zijn gecertificeerde zentangle instructeurs die zijn opgeleid door de ‘bedenkers’ van zentangle. Toen ik erover las bekroop mij een gevoel van een piramide systeem. Het enige dat de bedenkers hebben bedacht is een heel slim marketing systeem, het kapen en exclusief maken van een bestaand iets. Iedereen met pen en papier kan namelijk patronen tekenen, maar een echte ‘zentangle’ is met gegeven patronen, en door deze te doseren houden de bedenkers binding met de tekenaars, en met docenten die zij hebben opgeleid. Er zijn meerdere goede blogs over geschreven, ook over een kunstenaar die al veel eerder een vergelijkbaar systeem heeft bedacht.

Als ik dit doortrek naar bijvoorbeeld knipkunst, dan zou ik een bepaald papierformaat bedenken en vastleggen, leid mensen op tot creatief mindfulness docent en lanceer elke maand een thema of patroon. En wie ons naknipt zonder betaald aan een cursus mee te doen klaag ik dan aan. Maar ik vind het veel te fijn als iedereen vrijheid heeft om te maken wat ‘ie wil. Het werken met licenties vind ik echt laag bij de grond doorgeslagen kapitalisme. De rest van de maand teken ik lekker door, maar wel op mijn eigen manier, zonder regels.

Productie of pauze

Sommige kunstenaars produceren aan één stuk door en kunnen een aantal keer per jaar een expositie vullen met nieuw werk. Ik ben niet zo’n kunstenaar. Ik heb mij daar lang schuldig over gevoeld, of onzeker. Afgelopen lente las ik een gedicht van Amanda Gorman wat mij de ogen opende en zeker op mij van toepassing is. Vrij vertaald luidt de tekst als volgt:

Ik denk dat als ik terug zou kunnen in de tijd en mijzelf een tip mocht geven, dan zou ik herhalen dat mijn waarde als kunstenaar niet afhangt van hoeveel ik produceer. Ik denk dat dit idee is ingegeven door het kapitalisme. Een kunstenaar zijn gaat erom hoe en waarom je iemands leven raakt, al is het maar één persoon. Zelfs al is die ene persoon jijzelf, tijdens het proces van kunst creëren.

Misschien gaat het er ook om vooral werk te maken waar ik achter sta, of de uitkomst van een experiment. Ik houd niet van werk te maken waar ik niet achter sta alleen maar omdat anderen het graag willen zien. Ik raak liever een kleine groep mensen dan dat ik een grote groep mensen behaag. Soms raak ik ook alleen mijzelf, tijdens het experimenteren.

Drie diploma’s

Nog een krappe week en dan zit ook de cursus Explainer Camp erop. Vandaar dat ik even geen nieuws had geplaatst. Ook heb ik een korte stage gevolgd bij een filmproducent. Ik ben nu bezig met de eindopdracht van de cursus welke ik hier deel als deze echt af is. Verder is het certificaat van de cursus binnen, omdat ik (ruim) over de 70% van alle lessen en opdrachten zit.

Bijna klaar met AMM

Nog een krappe twee weken en dan zit de cursus Advanced Motion Methods erop. Ik ben nu bezig met de eindopdracht en de opdracht ervoor is ook nog niet 100% af (met tientallen zo niet honderden onderdelen die bewegen). Ondertussen kan ik natuurlijk al wel een video delen die al wel klaar is:

Verder is het certificaat van de cursus al wel binnen, omdat ik (ruim) over de 70% van alle lessen en opdrachten zit. De meeste lessen heb ik ook vaker bekeken en gevolgd.

20 de enero

Het is vandaag ’20 Enero’ oftewel 20 januari, traditiegetrouw maak ik een strip over de songtekst en video van het gelijknamige lied van de Spaanse popgroep La Oreja de van Gogh. Een lied waar ik altijd blij en vrolijk van wordt en dat kan iedereen wel gebruiken deze tijd! Het konijn van Alice was even vergeten dat er iets was met de trein uitstappen op 20 januari. Hieronder kun je de originele foto bekijken die ik heb gebruikt en als je de slider beweegt zie je de bewerkte foto.