illustraties

Zentangle: een slim marketing concept

Een paar jaar geleden vroeg een kennis van mij die ook kunstenaar is of ik mee wilde doen met zenuari (zentangle januari). Blijkbaar is het een ding en er doen honderden of duizenden mensen aan mee, net als aan inktober (inkt oktober). De overeenkomst tussen beide evenementen is dat je elke dag van de maand een tekening maakt en deze online zet, vergezeld van de juiste hashtag. Het grote verschil is dat in inktober je kunt tekenen wat je maar wil, zolang het met inkt is. Maar in zenuari zijn er vaste ‘tangles’ en voorwaardes aan de vorm en afmetingen van je papier.

Eigenlijk is zentangle simpel gezegd een vel papier vullen met verschillende patronen. Deze patronen kun je zelf bedenken, zoeken op Internet, of uit een boek halen. Ik heb hier in mijn atelier een boek in de kast staan met diverse Japanse motieven. Ik kan de komende jaren wel vooruit.

Binnen de zentangle community worden elke paar weken nieuwe tangles (patronen) gelanceerd en hoe je deze moet tekenen wordt alleen verteld aan de CZT’s. Dit zijn gecertificeerde zentangle instructeurs die zijn opgeleid door de ‘bedenkers’ van zentangle. Toen ik erover las bekroop mij een gevoel van een piramide systeem. Het enige dat de bedenkers hebben bedacht is een heel slim marketing systeem, het kapen en exclusief maken van een bestaand iets. Iedereen met pen en papier kan namelijk patronen tekenen, maar een echte ‘zentangle’ is met gegeven patronen, en door deze te doseren houden de bedenkers binding met de tekenaars, en met docenten die zij hebben opgeleid. Er zijn meerdere goede blogs over geschreven, ook over een kunstenaar die al veel eerder een vergelijkbaar systeem heeft bedacht.

Als ik dit doortrek naar bijvoorbeeld knipkunst, dan zou ik een bepaald papierformaat bedenken en vastleggen, leid mensen op tot creatief mindfulness docent en lanceer elke maand een thema of patroon. En wie ons naknipt zonder betaald aan een cursus mee te doen klaag ik dan aan. Maar ik vind het veel te fijn als iedereen vrijheid heeft om te maken wat ‘ie wil. Het werken met licenties vind ik echt laag bij de grond doorgeslagen kapitalisme. De rest van de maand teken ik lekker door, maar wel op mijn eigen manier, zonder regels.

Kerstanimatie

Meestal maak ik elk jaar wel een eigen kerstkaart, maar dit jaar heb ik dat alleen digitaal gedaan in de vorm van onderstaande animatie. Het idee hiervoor ontstond (zoals zoveel ideeën) onder de douche, doordat ik beweging zag in de illustratie op een shampooflesje. Daarna bedacht ik diverse elementen die ik associeer met kerst en de winter. Ik dacht aan opdrachten voor de cursus die ik aan het doen was en zo kwam ik uit bij de sneeuwpop die een sneeuwbal overgooit. Al jaren wil ik graag een speculaashuis maken en nu heb ik dat alvast digitaal gedaan. Onder de animatie zie je het proces hoe ik te werk ben gegaan. Een aantal elementen heb ik weggelaten, zoals een engel (al die veren!) en arreslee. De beweging heb ik eerst in het echt nagemaakt als referentie, zoals het dak van het speculaashuis, de zuurstokken en de sneeuwbal.

 

Animation Bootcamp: Be the Ice Sculptor

Dit is de eindopdracht van de cursus Animation Bootcamp. Het was hard werken de afgelopen weken en onderstaande animatie kostte me alleen al 45 uur animeren, ruim 5 uur ontwerpen los van de twee karakters, de houthakker en de beeldhouwer. Ik had voor de gemakkelijke weg kunnen kiezen en de illustraties gegeven door de opleiding kunnen gebruiken, maar ik wilde er een eigen stempel op drukken, en dat is me gelukt! Onderstaande animatie kan ik natuurlijk ook voor een ander beroep maken, of een merk.

 

Denim Design Challenge (wéér die reiger)

Na gedoe gisteren is er vandaag goed nieuws, ik ben genomineerde finalist voor de Denim Design Challenge van het Coda Museum, met mijn ontwerp met de reiger die ik had geknipt voor een animatie. Vanaf morgen 25 september kunnen jullie stemmen op mijn ontwerp! Wie weet wordt mijn reiger gelaserd op een spijkerbroek! Het ontwerp heeft een herhaald patroon van reigers naar inspiratie van de kunstenaar Kolloman Moser.

Verder werken in Illustrator

De afgelopen twee weken doe ik om en om een opdracht uit een digitaal lesboek en een opdracht die ik van Youtube haal. Zo bouw ik een aardige verzameling op van illustraties. Onderstaande verzameling heb ik zelf gebouwd, maar wel naar een voorbeeld van anderen. De juiste kleuren heb ik ook niet gebruikt, ik ben nog aan het spelen en experimenteren. Deze post vul ik later deze maand verder aan, of ik maak een nieuw bericht aan als een illustratie een eigen bericht nodig heeft.

Het vaasje van Rutte

Een tijd terug (eind 2018) heb ik een illustratie getekend, van een opmerking van Rutte, en deze vandaag overgetrokken en ingekleurd in Adobe Illustrator. Dit is een update tussendoor, de nieuwe illustratie is nog niet klaar! In illustrator kan ik zoveel veranderen als ik wil, wat met een tekening lastiger is. Ik vind deze al heel strak.

Gelegenheidsknipwerk

Het leuke aan knipkunst is dat je relatief eenvoudig een cadeau voor iemand kunt ontwerpen en snijden en knippen. De afgelopen week heb ik meerdere kleine knipwerkjes gemaakt en op Instagram geplaatst, insecten, bloemen en naamknipsels. Die laatste zijn erg leuk om even snel tussendoor te maken en weg te geven. Onderstaand werk (21×30 cm) kostte me al een paar uren met tekenen en schuiven en uitproberen en daarna nog zeker drie middagen om te snijden en knippen. Een aantal details hieruit ga ik nog los knipwerk van maken. Onderstaand werk zit vol met persoonlijke details en verhalen die ik hier niet allemaal opnoem, maar die je er zelf uit mag halen, niets is aan het toeval overgelaten. Je kunt je wel voorstellen hoe de achterbuurvrouw opkeek toen ze dit werk voor het eerst zag 🙂 Soortgelijk werk maak ik ook in opdracht, stuur me vooral een bericht als je hier meer over wilt weten.

Collages met een verhaal

Soms is de uitkomst van een collage willekeurig, een kwestie van mijn gevoel gevoel volgen of gebruiken wat ik tegenkom. Enkele dagen geleden ben ik bij één collage (‘Utrecht‘) bewust te werk gegaan en wilde in twee handen een zon plaatsen, maar deze was te klein. Het is al moeilijk geel te vinden in tijdschriften, laat staan een groot geel vlak. Ik vond een afbeelding van een Egyptische tempel met aan de achterkant een bootje op de Nijl. Deze had niet voldoende contrast met de handen en combineerde ik met andere handen en daar wilde ik verder niets aan toe voegen! Voor de twee samengevouwen handen heb ik een alternatief gevonden dat beter weergeeft wat ik uit wilde beelden; namelijk een samenzijn met inspirerende kunstenaars en objecten die deze dag een rol speelden.

Ik hield een hand met telefoon/vitrine over en was hiermee aan het experimenteren en met andere handen kwam daar de collage ‘monddood‘ uit, een reactie op sociale media en talkshows van die dag waarbij meningen alleen passen binnen een context. Wat daarbuiten valt mag niet hardop gezegd worden. En de omstanders kijken slechts toe. Daarnaast beslissen de laatste weken veel witte mensen wat zwarte mensen mogen zeggen of vinden, en speelt (institutioneel) racisme een grote rol in diverse media. Hiervoor heb ik het werk ‘wit privilege‘ gemaakt.

Het legokonijn van Alice

Zoals zoveel kunstprojecten begon dit project als een experiment. In een computerprogramma met virtueel Lego maakte ik enkele gebouwen (Spui 10 en Amsterdamse Academische Club), alleen om aan mezelf te bewijzen dat ik dat kon. Vervolgens kroop het konijn van Alice het programma binnen. Vervolgens beleeft dat legokonijn ook diverse avonturen. Vorige week heb ik er twee online gezet, waarvan de tweede in Metro verscheen op woensdag 11 april. Het grappige is dat de strip die ik heb nagemaakt ook in Metro heeft gestaan drie jaar geleden. Nu is de uitdaging om in dezelfde sfeer te blijven. Dit lukt al aardig en op dinsdag 16 april verscheen het legokonijn weer in Metro, dit keer een stuk groter. ook dit konijn is een ‘remake’ van een van mijn strip welke ook al een keer in Metro is verschenen. Op het moment van schrijven heb ik een kleine voorraad en post er zo’n 2-3 per week de komende tijd.

Losse illustraties

Rutte met mitellaLos van de series die ik teken en los van de striptekencursussen die ik de laatste maanden volg houd ik er van om tekeningen tussendoor te maken. De bijgevoegde tekening is een samenvoeging van twee verschillende nieuwsberichten, eentje dat Mark Rutte een naar eigen zeggen ‘onhandige move op de fiets gemaakt‘ en meerdere berichten over de gele hesjes. Twee ogenschijnlijk verschillende berichten, maar beide spelen zich af en Den Haag en als Mark Rutte een reflecterend hesje aan had gehad was hij natuurlijk zichtbaarder geweest op de fiets, maar door de protesten kan hij geen geel hesje aan.