admin

portret van Hannah in haar atelier

Interview

Begin deze maand ben ik geïnterviewd door twee verslaggevers van Het Parool. Het was een interessant gesprek waarvoor ik moest nadenken waarom ik eigenlijk brieven naar de krant stuur. Meestal omdat ik het ergens niet mee eens ben, of een uitlaatklep, of omdat ik bepaalde onderwerpen niet terugvind in de krant. De titel is goed gekozen, want vaak denk ik ook ‘grrrr’.

Krantenartikelen

Al geruime tijd zit ik niet meer op Twitter of Instagram, maar wil mij wel kunnen uiten en op Facebook is mijn publiek te klein (online heb ik mijn vriendenkring uitgedund). Ik heb natuurlijk al regelmatig in de krant gestaan met Het konijn van Alice en ik dacht, ik stuur brieven naar de krant, naar de Volkskrant en naar het Parool. Veel brieven zijn ook daadwerkelijk geplaatst en soms ook als brief van de dag (hieronder vet gemarkeerd). Hier volgt een overzicht. Ik krijg meestal leuke reacties, andere brieven in de krant of via whatsapp reacties van vrienden die mijn naam onverwacht in de krant zien staan. Sinds het bericht over Staphorst ook haatmail.

 

 

 

Expositie: netjes uitgesneden netjes

Vanaf dit weekend exposeer ik weer in de galerie op het tuinpark Eigen Hof. In deze expositie laat ik alleen nieuw werk zien dat ik in de tweede helft van vorig jaar heb gemaakt. Ik zat in een fantastische flow, maar door familieomstandigheden ben ik dit jaar niet verder gegaan. Na dit weekend is de expositie nog te zien op zondag 11, 18, en 28 augustus waarvan ik de laatste twee ook een workshop geef.

Miniaturen en maquettes

Na het schrijven van mijn vorige bijdrage over miniaturen schoten me nog een paar voorbeelden te binnen die ik heb gemaakt. Blijkbaar zijn miniaturen een van de rode lijnen binnen mijn creativiteit. Een van de meest recente is een mini trui voor een tekenpop, bedoeld om een stop motion video mee te maken, als voorproef op een kostuum van een astronaut die ik wil gaan breien of haken. Verder had een vriend van me ooit zijn eigen kinderkamer nagebouwd van papier en na jarenlang er niet meer aan gedacht te hebben schoot mij een maquette te binnen die ik had gemaakt van een zolderkamer waar ik zou gaan wonen. En net zag ik weer de woontoren/wolkenkrabber voor me die ik had gemaakt voor mijn treinbaan. Van deze twee heb ik helaas geen foto’s. Daarna volgende zoals gezegd de Origami Architectuur pop-up kaarten, het digitaal bouwen in Lego en het Lego tuinhuis, daarna de gebreide trui, de book nook en spullen voor de book nook zoals boekjes op schaal (1:12) die je ook echt kunt lezen. Dan moet ik mezelf nageven, ik wil altijd dat de schaal klopt en dat het enigszins realistisch is.

Miniaturen en schaalmodellen

Vorig weekend heb ik een bouwpakket gemaakt van een book nook, een smal kamertje in een poppenhuis zeg maar, met daarin twee kastjes, een bureautje en een stoeltje. Deze is waarschijnlijk op schaal 1:18 als ik kijk naar de stoel, maar de bureauhoogte is eerder 1:16. De book nook is bedoeld voor tussen boeken in een boekenkast, zie een van onderstaande foto’s. Ik wist niet dat zoiets bestond en een collega vertelde erover en toen ben ik online gaan zoeken, heb een lijstje met favorieten gemaakt en mijn eerste bouwpakket gekocht. Het bouwen is heel fijn om te doen en als ik er nu naar kijk is het net alsof ik er zo binnen kan stappen. De sfeer van de kamer vond ik te donker dus ik heb behang toegevoegd en ’tapijt’ (fluweelpapier). Toen ik net even naar zolder moest voelde het ook alsof ik in het trappenhuis van een poppenhuis liep.

De voorliefde voor miniaturen zat er bij mij al vroeg in. Als kind had ik zelf geen poppenhuis, maar ik speelde graag met Lego en bouwde dan huizen, kerken, en een galjoen. Modeltreinen bijvoorbeeld vond ik veel minder leuk. Lego heb ik nog steeds en ik heb onlangs zelfs nog een set erbij gekocht. Enkele jaren geleden, zomer 2019, heb ik nog ons tuinhuis nagebouwd, op schaal, in lego. Daarnaast heb ik digitaal enkele gebouwen gebouwd, zoals de Amsterdamse Academische Club, Spui 10 in Amsterdam, Het Witte Huis in Rotterdam. Eigenlijk heb ik miniaturen altijd interessant gevonden. Ik heb bijvoorbeeld een tijdje een verzameling messing puntenslijpers gehad, dit begon met een kassa en een naaimachine, totdat ik dacht ‘ik moet hier mee ophouden voordat het uit de hand loopt’ en heb alles weggedaan. Verder heb ik een aantal Origami Architectuur kaarten ontworpen en gemaakt, allemaal op schaal aan de hand van originele bouwtekeningen. Ook hiervan staan nog een paar op mijn verlanglijstje. En in 2007 exposeerde in het Musée Cinéma & Miniature in Lyon.

Na het project van vorige week ben ik aan het nadenken over welke schaal ik wil uitproberen om zelf iets te bouwen. Ook heb ik enkele kunstprojecten in mijn hoofd zoals kleren of spullen die lijken alsof ze spullen zijn uit een poppenhuis, maar dan op ware grootte.

Een vergelijking van schalen:

1:12 standaard poppenhuis, one inch
1:18 book nook
1:24 half inch (ter vergelijking Madurodam is 1:25)
1:30 Lego tuinhuis
1:40 Lego minifiguurschaal
1:87 HO modeltreinen
1:240 OA pop-up kaarten Hotel American en Lego microscale gebouwen

detail knipwerk met melkfles & uiers en restvormen

Oud experiment wordt nieuw kunstproject

Ook al plaatst ik weinig hier op mijn website, dat betekent niet dat ik stilzit. De laatste weken, vanaf eind augustus, heb ik een oud experiment weer opgepakt, waarbij ik papier insnijd en dit laat verspringen zodat je een soort camouflagenet effect krijgt. De insnijdingen heb ik in verschillende vormen van gemaakt en kwam uit bij bladeren vanwege een tijdelijke expositie van een groot tyvek werk van mij. In de bladeren zag ik diverse dierenkoppen en kwam zo uit bij een nog ouder project dat ik graag wil uitvoeren,

Lees meer»

Website tijdelijk uit de lucht

Vanavond was het even schrikken, deze website bleek grote log bestanden te genereren en een van de opties was te upgraden naar de nieuwste php-versie. Dan was niet zo moeilijk, maar daarna was de website verdwenen. Via een speciale link kon ik er alsnog in komen, heb twee plug-ins gedeactiveerd en toen kwam de website weer terug. Het kan zijn dat een en ander het nu niet meer doet. De belangrijkste pagina’s lijken goed te werken. Dat er sinds half maart geen nieuwe berichten zijn geplaatst klopt. Achter de schermen experimenteer ik wel weer voorzichtig met schaar en papier.

Knipwerk of schaduwen in Plato’s Cave

Na het zien van een heftige film of een kunstwerk dat je aanspreekt ga je weer over tot de orde van de dag. De film heeft hetzelfde effect als de beelden op de wanden van Plato’s Cave. Voor een kunstwerk, en vooral knipwerk, geldt hetzelfde. De beelden interpreteer je heel even als de werkelijkheid, totdat je wegkijkt. Of je scrolt gewoon verder op sociale media, in je eigen wereld met het scherm van je telefoon als een moderne grotwand. Een knipwerk komt het dichtst in de buurt van de geproduceerde schaduwen. Aan de ene kant is het werk misschien veelzeggend, maar ook nietszeggend. Ik ben klaar met nietszeggend werk, ik kan me er niet toe zetten het te maken en als ik het al heb gemaakt werp ik het in hetzelfde vuur dat de schaduwen produceert. Door het voeden van het vuur houd ik de vicieuze cirkel in stand. Gaat kunst maken dan alleen om het maken? Doet het resultaat er nog toe?

Wanneer tomatensoep gooien niet afdoende is

De wereld staat in brand, helaas letterlijk, waarbij gooien met tomatensoep tegen een glasplaat voor een schilderij niet afdoende is. Net als onze wereld is kunst ook weerloos, kwetsbaar, en brandbaar, dus..

 

portret van Dolly Bellefleur, geknipt in 2022

MADE IN DOLLAND – De beeldtaal van Dolly Bellefleur

VAN ZATERDAG 4 JUNI TOT EN MET ZONDAG 7 AUGUSTUS 2022 IS BIJ KUNSTUITLEEN/ GALERIE ARTZAANSTAD OP HET HEMBRUGTERREIN DE SPRAAKMAKENDE TENTOONSTELLING ‘MADE IN DOLLAND’ DE BEELDTAAL VAN DOLLY BELLEFLEUR TE ZIEN.

Het gaat in deze kleurrijke tentoonstelling om de beeldtaal die Dolly Bellefleur al meer dan drie decennia gebruikt om thema’s als emancipatie, (on)gelijkheid, diversiteit, inclusiviteit, mannelijkheid/vrouwelijkheid, protest en activisme bij een breed publiek onder de aandacht te brengen. Er is werk te zien van beeldend kunstenaars waaronder Erwin Olaf, Joost Swarte en Piet Paris.